Oferty pracy
Numer ogłoszenia |
Stanowisko |
| 131 |
robotnik drogowy - staż |
| 76 |
sprzątaczka |
| 130 |
tokarz |
| 130 |
spawacz- ślusarz |
|
|
Świadczenia
Świadczenia:
Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy, po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy ( z zastrzeżeniem art. 75 Ustawy) jeżeli :
1. Nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz
2. W okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres, co najmniej 365 dni:
- był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art.104a-105 ; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni,
- wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą i osiągnął z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca z zastrzeżeniem art. 104 b ust. 2,
- opłacał składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,
- wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych, będąc członkiem tej spółdzielni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego w państwie nie będącym członkiem UE lub w państwie z którym UE nie zawarła umowy o swobodzie przepływu osób, w wysokości 9,75% przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc zatrudnienia,
- był zatrudniony za granicą przez okres co najmniej 365 dni, w okresie 18 miesięcy przez zarejestrowaniem się w Powiatowym Urzędzie Pracy, i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,
- był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Do 365 dni zalicza się również okresy:
- zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego, służby przygotowawczej, służby kandydackiej, kontraktowej zawodowej służby wojskowej, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej lub służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, a także służby w charakterze funkcjonariusza, o którym mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin,
- urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów,
- pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,
- nie wymienione w ust. 1 pkt 2, za które były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę,
- za które przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy lub stosunku służbowego, oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.
Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów śledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma w/w okresów, przypadających w okresie 18 miesięcy przed ostatnim pozbawieniem wolności oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności wynosiła, co najmniej 365 dni, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokości, co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę przed pozbawieniem wolności oraz 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę w okresie pozbawienia wolności. W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności i w trakcie przerw w odbywaniu kary.
Prawo do zasiłku przysługuje również bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej służby wojskowej lub okresowej służy wojskowej, jeżeli okres jej odbywania wynosił, co najmniej 240 dni i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania sięw Powiatowym Urzędzie Pracy.
W przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniającego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy, jednak w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 73 ust. 1. (art. 71 ust. 6 Ustawy).
Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który :
- w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy (stosunek służbowy) za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących pracodawcy albo rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania - zasiłek nie przysługuje przez 90 dni od dnia zarejestrowania się,
- w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy (stosunku służbowego) bez wypowiedzenia - zasiłek nie przysługuje przez okres 180 dni od dnia zarejestrowania się,
- w okresie krótszym niż 10 dni przebywał za granicą lub pozostawał w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomił powiatowy urząd pracy. Całkowity okres zgłoszonego pobytu za granicą oraz braku gotowości do pracy z innego powodu nie może przekroczyć 10 dni w okresie jednego roku kalendarzowego.
- otrzymał przewidziane w odrębnych przepisach świadczenie w postaci jednorazowego ekwiwalentu pieniężnego za urlop górniczy, jednorazowej odprawy socjalnej, zasiłkowej, pieniężnej po zasiłku socjalnym, jednorazowej odprawy warunkowej lub odprawy pieniężnej bezwarunkowej.
- otrzymał odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
- odbywa odpłatną praktykę absolwencką i otrzymuje z tego tytułu miesięczne świadczenie pieniężne w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- zarejestrował się jako bezrobotny w okresie, zgłoszonego do ewidencji działalności gospodarczej, zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Zasiłke nie przysługuje przez 90 dni od dnia zarejestrowania się.
Praca i świadczenia w Unii Europejskiej:
W momencie podjęcia lub utraty pracy, w którymś z państw UE będą miały zastosowanie następujące przepisy:
- Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971r. w sprawie Systemów Zabezpieczenia Społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i członków ich rodzin przemieszczających się w obrębie Wspólnoty,
- Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 574/72 z dnia 21 marca 1972r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady Nr 1408/71 w sprawie Systemów Zabezpieczenia Społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i członków ich rodzin przemieszczających się w obrębie Wspólnoty.
Postanowienia obu Rozporządzeń są wiążące i muszą być stosowane w każdym państwie członkowskim. W kwestiach bezrobocia, odnoszą się one do pracowników oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek.
Sumowanie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia
Prawo unijne przewiduje możliwość sumowania okresów stażu pracowniczego wypracowanych w różnych państwach członkowskich, po to, aby w razie utraty pracy pracownik mógł pobierać odpowiednie świadczenia z tytułu bezrobocia.
Okresy zatrudnienia lub ubezpieczenia są wykazywane na formularzu E-301 lub U-1.
Zatem, jeśli pracownik chce ubiegać się o świadczenia z tytułu bezrobocia i zachować do niego prawo przemieszczając się na obszarze Unii w poszukiwaniu pracy powinien:
- przedstawić właściwej instytucji wszelkie dokumenty potwierdzające okresy ubezpieczenia bądź okresy zatrudnienia w charakterze pracownika na podstawie prawa obowiązującego w kraju, w którym pracownik ubiega się o świadczenie (np. świadectwa pracy);
- jeżeli, dla danego rodzaju świadczenia wymagany jest dłuższy staż pracy, to należy przedstawić zaświadczenie stwierdzające okresy ubezpieczenia, bądź okresy zatrudnienia nabyte w innych państwach. Zaświadczenie takie (formularz E-301, U-1) wystawia instytucja właściwa państwa, w którym pracownik kiedyś pracował.
INSTYTUCJĄ WŁAŚCIWĄ DO POTWIERDZANIA OKRESÓW PRZEPRACOWANYCH W POLSCE SĄ WOJEWÓDZKIE URZĘDY PRACY
- aby zachować prawo do świadczenia należy podporządkować się wszystkim zasadom obowiązującym w kraju, który wypłaca świadczenia.
O ile każdy bezrobotny ma prawo do poszukiwania pracy lub podjęcia działalności na własny rachunek za granicą, o tyle sumowanie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia dla uzyskania uprawnień z tytułu bezrobocia dotyczy tylko pracowników, nie dotyczy natomiast osób pracujących na własny rachunek.
Świadczenia z tytułu bezrobocia
Każda osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych może wyjechać w celu poszukiwania pracy do innego kraju Unii Europejskiej, nie tracąc prawa do tego zasiłku.
Aby skorzystać z takiej możliwości i otrzymać świadczenia w kraju poszukiwania pracy bezrobotny przed wyjazdem musi spełnić szereg warunków, tj.
- powinien być zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy jako osoba bezrobotna minimum 4 tygodnie,
- zgłosić zamiar wyjazdu w swoim powiatowym urzędzie pracy i złożyć w wojewódzkim urzędzie pracy (właściwym ze względu na miejsce zamieszkania) wniosek o wystawienie formularza dotyczącego zachowania prawa do zasiłku dla bezrobotnych E-303 lub U-2,
- zarejestrować się w urzędzie pracy w kraju poszukiwania pracy (np. Wielkiej Brytanii) w ciągu 7 dni od daty wyjazdu,
- poddać się procedurze kontrolnej lokalnych służb zatrudnienia kraju poszukiwania pracy (np. musi wykazywać, że aktywnie poszukuje pracy, stawiać się na każde wezwanie tej instytucji, itp.)
Wyjeżdżając w poszukiwaniu pracy do krajów Unii Europejskiej bezrobotny ma prawo do zasiłku przez MAKSYMALNIE TRZY MIESIĄCE. Jednakże, okres w którym przyznano prawo do transferu świadczeń nie może być dłuższy niż okres na jaki przyznano zasiłek
W okresie poszukiwania pracy za granicą zasiłek będzie wypłacany w wysokości ustalonej w kraju przed wyjazdem.
Dokumentem potwierdzającym zachowanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych jest FORMULARZ E-303 lub U-2. Z jego treści wynika, że dana osoba jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, a także w jakiej wysokości powinna otrzymywać świadczenie i przez jaki okres.
- FORMULARZ E-303 lub U-2 WYDAWANY JEST NA WNIOSEK BEZROBOTNEGO PRZEZ MARSZAŁKA WŁAŚCIWEGO ZE WZGLĘDU NA MIEJSCE ZAMIESZKANIA BEZROBOTNEGO
- WNIOSEK O WYDANIE FORMULARZA E-303 lub U-2 MOŻNA POBRAĆ W WOJEWÓDZKIM BĄDŹ POWIATOWYM URZĘDZIE PRACY
- W PRZYPADKU, GDY WNIOSEK JEST KOMPLETNY, A WNIOSKODAWCA SPEŁNIA WSZYSTKIE OKREŚLONE POWYŻEJ WARUNKI WOJEWÓDZKI URZĄD PRACY W CIĄGU 30 DNI POTWIERDZA PRAWO DO TRANSFERU ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH NA FORMULARZU E-303 lub U-2,
Osoba bezrobotna przed wyjazdem do kraju poszukiwania pracy powinna zwrócić się do Narodowego Funduszu Zdrowia o wydanie Formularza E- 111 potwierdzającego prawo bezrobotnego do świadczeń zdrowotnych w przypadku poszukiwania pracy w innym państwie.
Jeżeli osoba bezrobotna nie podejmie pracy w kraju Unii Europejskiej i będzie chciała zachować prawo do kontynuowania pobierania zasiłku w Polsce, to do swojego powiatowego urzędu pracy powinna zgłosić się przed upływem okresu trzymiesięcznego określonego w formularzu E-303 lub U-2.
|